Het zachte klik van het slot leek de lucht nog zwaarder te maken. Ik stond nog steeds met mijn rug naar haar toe, mijn ademhaling iets sneller, mijn huid warm van de opwinding. In de spiegel zag ik hoe ze een stap dichterbij kwam, haar vingers speelden loom langs de rand van het gordijn alsof ze de spanning nog verder wilde opbouwen.

“Dus…” haar stem was laag en fluweelzacht, “waar waren we gebleven?”

Ik slikte en draaide me langzaam om, mijn blik in die van haar verankerd. De manier waarop ze naar me keek, geamuseerd, uitdagend, een tikkeltje hongerig, liet een siddering over mijn ruggengraat lopen.

“Je zou helpen met de laatste details,” antwoordde ik speels, terwijl ik mijn vingers langs de fijne kant liet glijden.

Haar mondhoeken krulden ondeugend omhoog. “Dat klopt.” Ze tilde haar hand op en liet haar vingertoppen langs de bandjes van de lingerie glijden, net stevig genoeg om me te laten voelen hoe haar aanraking mijn huid deed tintelen.

Mijn adem stokte even toen ze haar vingers liet rusten op de sluiting aan de achterkant. “Deze zit iets te los,” fluisterde ze, haar adem warm tegen mijn nek. “Misschien moet ik ‘m even beter afstellen.”

Ik wist niet of ze het expres deed, of dat het mijn eigen verbeelding was, maar haar lichaam stond zo dicht bij het mijne dat ik de warmte ervan door de dunne stof heen voelde. Mijn hart klopte in mijn keel.

Mijn lippen openden zich een fractie, maar ik wist niet wat ik wilde zeggen. Of misschien wist ik dat juist maar al te goed.

Ze liet haar vingers langzaam langs mijn zij glijden en liet haar mond rakelings langs mijn oor zweven. “Je ruikt heerlijk,” fluisterde ze. “En je ziet er…” Haar blik gleed over mijn lichaam, onbeschaamd en bewonderend. “…verbluffend uit.”

Mijn wangen gloeiden, maar ik deed geen stap achteruit. In plaats daarvan kantelde ik mijn kin lichtjes omhoog en keek haar recht in de ogen. “En wat gebeurt er nu?” vroeg ik zacht, een lichte trilling in mijn stem.

Ze glimlachte. “Dat hangt helemaal van jou af.”

Ze was zo dichtbij dat ik alleen nog maar naar voren hoefde te leunen…

Mijn hart hamerde in mijn borst. De ruimte was klein, de lucht dik met spanning. Het enige geluid was onze ademhaling, het zachte ruisen van stof, en de onuitgesproken vraag die tussen ons in hing.

Mijn vingers vonden de hare en hielden ze net iets langer vast dan nodig was. Ik zag hoe haar ogen even flitsen, hoe haar lippen zich een beetje openden.

Ik hoefde alleen nog maar de laatste stap te zetten.

Mijn ademhaling versnelde terwijl onze blikken in de spiegel elkaar bleven vasthouden. Haar vingers gleden speels over mijn hand, zo subtiel dat het bijna toeval leek. Maar we wisten allebei beter.

Toen ze haar hoofd iets kantelde en haar lippen dichter bij mijn oor bracht, voelde ik haar warme adem op mijn huid. “Je lijkt me iemand die van een perfecte pasvorm houdt…” Haar stem was laag en uitdagend. “Laat me zien of dit écht bij je past.”

Haar vingers gleden langzaam langs mijn zij, de delicate stof van de lingerie streelde mijn huid. Mijn adem stokte terwijl ze de sluiting op mijn rug iets strakker trok, net genoeg om mijn hartslag nog sneller te laten gaan.

Ik draaide me naar haar om, onze lichamen bijna rakend. Haar ogen gleden over mijn gezicht, wachtend, aftastend. Uitdagend. Mijn hand vond de hare en hield haar even tegen. “Ik denk dat jij precies weet wat goed voelt.”

Haar lippen krulden zich in een speelse glimlach. “Misschien wil je dat ik het je laat voelen?”

Mijn vingers gleden langzaam langs haar pols, onze huid tegen elkaar aan, onze ademhaling nu perfect synchroon. Ze leunde een fractie dichterbij, haar lippen amper een ademhaling van de mijne verwijderd.

Ik kon de spanning bijna niet meer verdragen. Mijn lichaam brandde van verlangen, mijn hart bonsde in mijn borst.

En toen…

Werd er op de deur geklopt.

“Mevrouw? Gaat alles goed daarbinnen?”

We bevroor. Onze ogen vonden elkaar, het moment nog steeds broeierig en vol onuitgesproken intenties.

Ze glimlachte ondeugend, haar vingers gleden speels over mijn onderarm terwijl ze zich langzaam terugtrok. “Het lijkt erop dat we betrapt zijn.” Haar stem was nauwelijks meer dan een fluistering.

Mijn lippen krulden zich in een ondeugende glimlach. “Jammer. Ik was net zo lekker bezig.”

Ze grinnikte zacht en tikte met haar vinger tegen mijn kin. “Dan moet je maar eens terugkomen… voor een privé-sessie.”

Mijn hart bonkte nog steeds terwijl ik haar nakeek, terwijl ze met een zelfverzekerde blik het pashokje uit stapte. Ik wist één ding zeker: dit was nog lang niet voorbij.