Na uren, dagen en zelfs weken kletsen op Skype kwam het van een eerste date. Vol adrenaline reed ik naar Eindhoven, de stad waar ik tot voor kort zelf woonde. Toeval wilde zelfs dat ze in die ene straat bleek te wonen, de straat waar ik zelf twee jaar gewoond had. 

Onervaren als ik was (in daten) zag ik de hints misschien wel maar ik sloeg ze niet als zodanig op. We zouden casual daten -ook al wisten we waar het eigenlijk om te doen was- en dat deden we. We drinken thee, nog een kopje en nog een kopje. Het was ontzettend gezellig en zelfs het einde van onze date was casual. We bedankte elkaar voor de leuke avond en ik stapte in mijn auto en reed huiswaarts.

Voor ik wegreed stuurde ik een appje: "ik vond het super leuk". Toen ik de straat uit was ontving ik haar antwoord: "ik ook, jammer dat je al weg bent". 

Zonder te twijfelen draaide ik mij op, parkeerde mijn auto in die ene straat en belde aan. Hoewel ik haar verraste, begreep ze mijn glimlach. Ze nam mijn hand, trok mij tegen haar aan en al zoenend gingen we de trap op.....